Narodna suverenost
– lat. SUPERANUS – vrhovni, najviši
– vrhovna vlast, najviša vlast
1) teritorija
2) stanovništvo
3) suverena vlast
– 3 tipa suvereniteta:
1) državni
2) narodni
3) nacionalni
1. državni suverenitet – dvostruk je: spoljašnji i unutrašnji
– spoljašnji suverenitet podrazumeva da na teritoriji određene države postoji samo jedna vlast koja ne zavisi ni od koje druge spoljne državne vlasti
– unutrašnji suverenitet znači da je ta vlast najviša u odnosu na njene građane
2. narodni suverenitet znači da se kroz vlast naroda sprovodi opšta volja (narod vlada -> njeni predstavnici)
3. nacionalni suverenitet: pravo na samopredeljenje i pravo na otcepljenje
– shvatanja kroz istoriju:
Egipat – faraon kao Božji sin (bog Ra)
Srednji vek – vlast dolazi od boga
Žan Boden – 'Šest knjiga o republici' – suverenitet je neograničena, stalna, jedinstvena, neotuđiva vlast
– vladar može biti pravno neograničen jer njegova vlast dolazi od boga
filozofi u 17. i 18. veku – svi ljudi su nezavisni, jednaki i slobodni
Džon Lok: 'Dve rasprave o vladi' – vladare je samo društvo postavilo iznad sebe
Šarl Monteskje: 'Duh zakona' – tvrdi da se o demokratiji može govoriti samo onda kad narod ima suverenu moć
Žan Žak Ruso – tvrdi da narod ima svoju volju i da suverenost znači ostvarenje te opšte narodne volje
Suverenitet može biti:
1) neposredni – ostvaruje se putem:
a) zborova građana
b) referenduma
c) narodne inicijative
2) posredni – ostvaruje se putem predstavničkog tela tako što građani slobodno biraju svoje predstavnike u narodnu skupštinu kao i u organe lokalne samouprave